MCP: โลกใหม่ของการเชื่อมต่อระบบสารสนเทศในยุค AI (มุมมองเชิงแนวคิดของมหาวิทยาลัย)

              ในช่วงระยะหลังมานี้ วงการเทคโนโลยีสารสนเทศเริ่มมีการกล่าวถึงคำว่า “อวสาน API” ควบคู่กับการมาถึงของแนวคิด Model Context Protocol (MCP) แม้ถ้อยคำดังกล่าวจะฟังดูรุนแรง แต่ในทางวิชาการ MCP ไม่ได้ถูกพัฒนาขึ้นเพื่อแทนที่ Application Programming Interface (API) หากแต่เป็นแนวคิดที่ช่วยยกระดับการเชื่อมต่อระบบสารสนเทศให้สอดคล้องกับบริบทของการใช้งานปัญญาประดิษฐ์ (Artificial Intelligence: AI) มากยิ่งขึ้น

• API กับบริบทของมหาวิทยาลัยในปัจจุบัน

             ในบริบทของมหาวิทยาลัย โดยเฉพาะสำนักวิทยบริการและเทคโนโลยีสารสนเทศ API ยังคงเป็นกลไกหลักในการเชื่อมต่อระบบสารสนเทศภายใน เช่น ระบบทะเบียนนักศึกษา ระบบบุคลากร ระบบการจัดการเรียนการสอน และระบบสารสนเทศเฉพาะทางของหน่วยงานต่าง ๆ เมื่อมีการพัฒนาระบบใหม่ หน่วยงานภายในมักร้องขอให้จัดทำ API เพื่อใช้ตรวจสอบสถานะผู้ใช้งานว่าเป็นบุคลากรหรือนักศึกษาของมหาวิทยาลัยหรือไม่ แนวทางดังกล่าวสามารถตอบโจทย์ในเชิงเทคนิคได้ แต่ในระยะยาวอาจก่อให้เกิดภาระด้านการดูแลรักษาและความซ้ำซ้อนของการพัฒนา API

• Model Context Protocol (MCP) คืออะไร

             Model Context Protocol หรือ MCP เป็นแนวคิดและมาตรฐานที่มุ่งเน้นการเชื่อมต่อโมเดล AI กับแหล่งข้อมูลหรือเครื่องมือภายนอก โดยให้ความสำคัญกับการอธิบายบริบทและความสามารถของระบบ (capability-based interaction) มากกว่าการเรียกใช้งาน endpoint แบบตายตัว MCP ช่วยให้ AI สามารถเลือกใช้เครื่องมือหรือข้อมูลได้อย่างเหมาะสมตามบริบทของคำถามหรือภารกิจที่ได้รับ

• MCP กับการเปลี่ยนมุมมองการเชื่อมต่อระบบ

             แนวคิดของ MCP เปลี่ยนบทบาทของระบบจากการเป็นเพียงผู้ให้บริการ API ไปสู่การเป็นผู้ให้บริการความสามารถเชิงความหมาย ระบบสามารถประกาศความสามารถที่มีอยู่โดยไม่จำเป็นต้องเปิดเผยรายละเอียดเชิงโครงสร้างของฐานข้อมูลหรือระบบภายใน แนวทางดังกล่าวสอดคล้องกับทิศทางการพัฒนาระบบอัจฉริยะที่ AI ทำหน้าที่เป็นตัวกลางในการประสานงานระหว่างหลายระบบ

• แนวคิดการประยุกต์ใช้ MCP ในสำนักวิทยบริการและเทคโนโลยีสารสนเทศ (เชิงแผนในอนาคต)

             แม้ในปัจจุบันการพัฒนาระบบสารสนเทศของมหาวิทยาลัยยังคงอาศัย API เป็นหลัก แต่ MCP สามารถถูกนำมาใช้เป็นแนวคิดเชิงแผนในอนาคต เช่น การจัดทำ MCP Server กลางของมหาวิทยาลัยเพื่อประกาศความสามารถพื้นฐานด้านการยืนยันสถานะบุคลากรและนักศึกษา การตรวจสอบบทบาทผู้ใช้ หรือการสนับสนุนระบบอัจฉริยะ เช่น ระบบเช็คชื่อเข้าเรียนด้วยการจดจำใบหน้า ที่ต้องเชื่อมโยงข้อมูลนักศึกษา อาจารย์ รายวิชา และภาคการศึกษา โดยไม่จำเป็นต้องพัฒนา API เฉพาะสำหรับทุกกรณีการใช้งาน

         บทสรุป

         MCP ไม่ใช่จุดจบของ API แต่เป็นแนวคิดที่สะท้อนการเปลี่ยนผ่านของการพัฒนาระบบสารสนเทศไปสู่ยุคที่ AI มีบทบาทสำคัญมากขึ้น สำหรับมหาวิทยาลัย MCP อาจยังอยู่ในระยะของการวางแนวคิดและการเตรียมความพร้อม แต่การทำความเข้าใจแนวทางนี้ตั้งแต่วันนี้จะช่วยให้การพัฒนาระบบในอนาคตเป็นไปอย่างมีทิศทาง ยืดหยุ่น และสอดคล้องกับบริบทของเทคโนโลยีสมัยใหม่

ผู้ช่วยศาสตราจารย์ ฐิณาภัณฑ์ นิธิยุวิทย์
รองผู้อำนวยการสำนักวิทยบริการและเทคโนโลยีสารสนเทศ
มหาวิทยาลัยราชภัฏเพชรบูรณ์